قطعه‌ی اول

ای دوستان، هیچ دوستی وجود ندارد.
در توضیح این جمله، آگامبن در یکی از مقالات کتابش –«آپاراتوس چیست»– اشاره می‌کند که برای اولین‌بار «دیوژنس لائرتیوس»در کتابِ «حیات فیلسوفان بزرگ» در بخشی که به بیوگرافی ارسطو اختصاص داده بود، این جمله را از او نقل می‌کند. هر چند ظاهرا چنین جمله‌ای را نمی‌توان میان آثار ارسطو پیدا کرد، اما بعدها نیچه و دریدا با علم به ساختگی‌بودنش، آن را با همان شکل آغازینش به کار می‌برند. در ویرایش‌های جدیدِ کتاب جمله را به صورت زیر تغییر داده‌اند:

کسی که دوستان زیادی دارد، حتا یک دوست هم ندارد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *