بی‌ستاره


نمی‌دانم این عادت بد نمره دادن به کتاب‌ها و فیلم‌ها از کجا آمده که متاسفانه دارد همه‌گیر می‌شود. نمره‌دادن کار مخاطب جدی ادبیات و سینما نیست؛ آن مخاطبی که کتاب و فیلم برایش فراتر از چیزی است که می‌خواند و می‌بیند. بازنمایی احساس آدمی در مواجهه با اثر هنری از توان اعداد خارج است. مثل این است بخواهی به یک «زندگی» نمره بدهی! این نمره‌دادن پروسه‌ی دیدن و خواندن را تا حد مسابقه پایین می‌آورد. مخاطب جدی در مواجهه با اثر هنری داوری نمی‌کند، با خودش روبرو می‌شود. 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *